Bij Samen met je Hart staat jouw hart centraal. Omdat nog het hart zoveel meer is dan ons werd geleerd. En eigenlijk weten we dat al heel lang, afgaande op de vele uitdrukkingen en gezegden:<\/p>\n\n\n\n
Et cetera, de opsomming had met gemak nog veel langer kunnen zijn. Van oudsher koppelen we het hart dus aan liefde, moed, vrees, intu\u00eftie, verdriet, empathie, hoop, vertrouwen en richting. Hoe zou dat komen?
In oude beschavingen, zoals die van de Egyptenaren, en in de Chinese geneeskunde wordt het hart gezien als het centrum van leven, geest en emotie. Aristoteles beschouwde het hart als de zetel van bewustzijn, in een bovengeschikte rol ten opzichte van de hersenen.
Maar waarom leren we dan dat het hart slechts een spier is die ons bloed rondpompt? Dat hebben we te danken aan de de Frans-Nederlandse filosoof Descartes (1596-1650) bekend van de stelling “Cogito, ergo sum” (Ik denk dus ik ben) op wier mechanistische mensbeeld onze huidige medische wetenschap is gefundeerd en waarin ons lichaam als niet meer dan een machine wordt gezien.
Maar zelfs op die laag klopt het niet dat het hart zijn bestaan uitsluitend zou ontlenen aan het rondpompen van ons bloed. Leonardo Da Vinci (1452-1519), Victor Schauberger (1885-1958) en Rudolph Steiner (1869-1925) hadden al zeer steekhoudende theorie\u00ebn die deze stelling onderuit haalden. Het werk van medici en onderzoekers in de moderne tijd, zoals onder andere Francisco Torrent-Guasp (Spanje), Ralph Marinelli (USA), Thomas Cowan (USA) en het HeartMath Institute (een wetenschapsinstituut in California USA gespecialiseerd in het hart) laat zien dat de bloedcirculatie ontstaat uit een ingenieus en complex samenspel doorheen het hele lichaam waarin het hart een rol speelt door een vortexbeweging aan het bloed te geven. En dat het hart daarnaast ook neurologische en energetische functies heeft.
Nieuwsgierig geworden? Hieronder neem ik je mee voor een inkijkje in de fascinerende wereld van ons hart.<\/p>\n\n\n\n
Ons menselijk lichaam bevat volgens hedendaagse berekeningen, maar liefst 96.000 kilometer aan bloedvaten, bestaande uit (van groot naar klein) slagaderen, aderen en haarvaten. Ongeveer 90% daarvan betreft de haarvaten, die onder andere faciliteren dat tot in de kleinste hoekjes van ons lichaam zuurstof wordt afgegeven. De netto doorsnede van zo’n haarvat is slechts 1 micrometer (0,001 millimeter).
Uit moderne analyses blijkt dat de druk om het bloed door die 96.000 kilometer aan bloedvaten te persen 28,2 kilo per kilometer zou moeten bedragen. Hoe kan een spier van ongeveer 300 gram dat voor elkaar krijgen? En hoe kunnen de wanden van die minieme haarvaatjes een dergelijke druk weerstaan?
De aorta waardoor het bloed aan de bovenzijde het hart verlaat, maakt direct een vrij scherpe bocht. Opmerkelijk is dat telkens wanneer het hart samentrekt, en dus bloed uitstoot, de kromming van de aorta even toeneemt. Vergelijk dat eens met een tuinslang die in een kromming op de grond ligt. Zodra je de kraan hebt opengedraaid neemt, vanwege de waterdruk, die kromming juist af – de slang strekt zich. Hoe verhoudt zich dat tot precies het tegenovergestelde effect dat de aorta laat zien?
Dan deze: De snelheid waarmee het bloed door de vaten stroomt is het hoogst wanneer het zojuist het hart heeft verlaten, en neemt af naarmate het daar verder vandaan komt. Dat is logisch zou je denken, want hoe verder van de pomp hoe meer verlies van stuwingsdruk. Maar dan: In de haarvaatjes blijkt de bloedstroom even bijna stil te staan, wat op en neer te wiebelen om dan met toenemende snelheid weer naar het hart terug te stromen. De instroomsnelheid van het bloed in het hart is nagenoeg gelijk aan de uitstroomsnelheid. Hoe dan, als het hart de pomp zou zijn?
Ook zou je dan mogen verwachten dat iemand wiens hart ermee gestopt is in leven gehouden kan worden door een hartlongmachine. Toch is dat maar voor korte tijd het geval; bij uitzondering tot enkele weken. Alle intensieve medische zorg ten spijt, komt de pati\u00ebnt al snel door orgaanfalen, bloedingen en infecties te overlijden.
Tot slot nog dit weetje: 21\u201124 dagen na de conceptie begint het hartje\u2011in\u2011wording te pulseren. Toch was er voor die tijd al een bloedcirculatie.
Samenvattend kun je dus stellen dat het hart weliswaar een bijdrage levert aan de bloedcirculatie, maar dat er nog andere mechanismen moeten zijn die daarin (vooral) een rol spelen. Het zou te ver off\u2011topic voeren om daar nu op in te gaan, temeer omdat het ook niet beknopt uit te leggen valt. Maar als dit je interesseert, check dan vooral mijn leestip in de laatste alinea van deze pagina.<\/p>\n\n\n\n
Het hart blijkt ongeveer 40.000 cellen te bevatten die identiek zijn aan hersencellen; het zogenoemde hartbrein, dat continu informatie naar het hersenen stuurt. Er gaan zelfs veel meer signalen van het hart naar de hersenen dan andersom. Het hart zendt daarbij ook betekenisvolle boodschappen uit, die de hersenen niet alleen begrijpen maar ook blijken te gehoorzamen. Dit betekent dat het hart een grote, vaak onderschatte, invloed heeft op hoe onze hersenen input verwerken en hoe we beslissingen nemen.
Die signalen van het hartbrein hebben vooral invloed op de hersencentra die betrokken zijn bij waarneming, emotionele gewaarwording en zelfregulatie \u2011 zowel emotioneel als neurologisch. Wanneer je in een hartcoherente staat bent, komen deze signalen veel beter door bij de hersenen. Je waarnemingen en beslissingen worden dan gevoed door een veel rijkere input.<\/p>\n\n\n\n
Je hart omringd zich met een elektromagnetisch energieveld van ongeveer twee meter in doorsnede, waarmee je op alle niveaus interacteert met de buitenwereld. Wanneer je in een hartcoherente staat bent, verhoogt dit de kwaliteit van dat energieveld en daarmee ook de kwaliteit van je waarneming en interactie. Het energieveld van je hart is bovendien bijzonder krachtig; ongeveer 5.000 keer sterker dan dat van je brein, dat bovendien een heel stuk kleiner is.
Uit onderzoeken blijkt ook dat het energieveld van je hart veel sensitiever is dan dat van het brein. Het pikt razendsnel allerhande signalen op die worden doorgegeven aan de hersenen. Dit ervaar je bijvoorbeeld als je een ruimte binnenkomt waar de aanwezigen zojuist een conflict hadden of in het geniep over jou spraken. Je neemt direct een gespannen energie waar, ook al doen de anderen nog zo hun best om niets te laten blijken.<\/p>\n\n\n\n
Je gedachten en emoties be\u00efnvloeden direct het energieveld van je hart. Zware emoties en gedachten (angst, boosheid, tobben) verzwakken direct de hartsenergie, terwijl lichte emoties en gedachten (liefde, dankbaarheid, vreugde) juist versterkend werken.
Hartcoherentie heeft een versterkende werking op het energieveld van je hart. Maar het gaat zelfs nog een stapje verder: Wanneer jij hartcoherent bent, kan het energieveld van jouw hart ook dat van anderen versterken (co-regulatie). Dit volgt uit de natuurkundige wetmatigheid dat een sterker veld een zwakker veld kan synchroniseren.
Dus als je de vaardigheid van hartcoherentie beheerst, kun je ook een regulerende aanwezigheid zijn voor je omgeving – juist in gespannen situaties.<\/p>\n\n\n\n
Van oudsher en in verschillende culturen wordt het hart dus gezien als het centrum van leven, geest en emotie en als de zetel van bewustzijn.
In de QM\u2011hypnose wordt uitgegaan van het bestaan van een energetisch deel dat je vanaf de conceptie in je draagt, en dat een specifieke bedoeling heeft met dit leven. Dit deel is je essentie; dat wat jij wezenlijk bent. Om daarmee in contact te zijn zorgen zowel cli\u00ebnt als begeleider ervoor tijdens de hypnose een focus op hun hart te hebben (wat er tevens voor zorgt dat de ervaring van de cli\u00ebnt zuiver en organisch is).
Ook bij hartcoherentie speelt bewuste op het hart gerichte aandacht een belangrijke rol. In de woorden van het HeartMath Institute: Ons hart is de intu\u00eftieve dirigent van het orkest bestaande uit ons brein, zenuwstelsel en de overige organen van ons lichaam. Daarom is het mogelijk om via het hart je lichamelijke, emotionele en mentale systemen te synchroniseren.
Om nog even terug te komen op het energetische deel dat zich in ons hart lijkt te bevinden: Aangezien vitale energie de neiging heeft om een vortex te vormen, zou je kunnen overwegen of de anatomie van het hart dat die vortexbeweging aan het bloed geeft wellicht de fysieke manifestatie van die energetische essentie is.<\/p>\n\n\n\n